Jean qui pleure et Jean qui rit

Ben op een leeftijd waar ik dankzij een verkeerde slaaphouding wakker word met pijn in mijn schouder, uitstraling naar arm, misselijk en duizelig ben, op zo’n moment ook zo’n helder licht dat ik deze klachten Google – nooit doen! – en Google zegt dat ik een hartinfarct heb.

Ik op zoek ga naar de saturatiemeter omdat mijn beredenering is dat als zuurstof in mijn bloed hoog genoeg is ik geen hartinfarct kan hebben omdat mijn hart dus nog bloed rondpompt – geen idee of dit klopt maar vond het best logisch – dat dit apparaat 67 aangeeft en ik nakend en huilend naar manlief ga en zeg dat ik denk een hartinfarct te hebben, waarop hij nuchter en kalm zegt dat er 100 staat.

De hartslagmeter gaf 67 aan. Ook goeiemorgen. Ik denk dat manlief liever had dat ik om een andere reden naakt voor ‘m stond.

Wat kan ik zeggen?

Dit houdt je relatie spannend? Toen ik hem voor het eerst zag denk ik dat mijn onbewuste al wist dat achter die mooie blauwe ogen een kerel schuilt die me rust brengt in de stormen in glazen water die ik zal bezorgen en achteraf lachen we hier hard om. Hij gaat door waar anderen stoppen. En, zoals een vriendin zei; bij crisis kan iedereen zeggen dat we rechtsaf moeten, als hij zegt links, volg ik hem.

Genoeg hierover, ander gaat ie naast z’n schoenen lopen en daar zal ie vast ook mee doorgaan waar anderen stoppen.

Iemand stelde de vraag of ik weer de oude ben

De oude die carriere moest maken, meer geld, meer weten, meer opleiding, zei dat je me onder 5k niet moet bellen. Nee dank je. Zo zijn er nog een paar versies die ik niet mis. 

Maar ik snap wat ze bedoeld en moest alsnog nee zeggen omdat het toch een beetje Jantje lacht Jantje huilt is.

Slecht nieuws berichten helpen ook niet. Kreeg ze zelfs twee keer. Twee mensen ziek. En dan niet de variant waarbij er chemo genomen wordt en zij over een tijdje weer “de oude” zijn. Ongeneeselijk ziek. Dan is voelen helemaal niet fijn.

Voelen doet pijn

Zijn ook mensen die zeggen dat ik op een leeftijd ben waarbij dit hoort. Vind ik stom. Doet me denken aan een oud-collega die tussen het koffiedrinken door zei dat zijn moeder borstkanker had en ik nogal geschokt reageerde waarop hij zei dat ze de 50 is gepasseerd en alles boven de 50 mooi meegenomen is. 

Shit van een ander

Hoort ook bij re-integreren in de maatschappij. Komt er eerst iemand zijn depressieve gevoelens met me delen en nog voordat hij de deur uit is komt de volgende vertellen wat voor dood en verderf jaar zij achter de rug heeft. Ik vind het zielig. Wil ze helpen maar ook middenin zo’n gesprek weglopen. 

Kwam hier toch koeien knuffelen?

Gelukkig was daar iemand die me vertelde dat ie naar Studio100 gaat, waarop ik vroeg of hij Samson en Marie gaat zien en hij breed lachend jaaaa! zei.

Meer van dit, alsjeblieft.

Kan niet uitleggen wat er gebeurt in de Jantje huilt fase

Ik kan het ene moment met enthousiasme denken van de laatste herfstzon te genieten door fietsend naar Jan de Groot te gaan – andere Jan dan die lacht of huilt* – en de dag zelf wakker worden met een lijf dat zegt: ugh-trek-maar-een-joggingpak-aan-en-ga-op-de-bank-liggen. 

Moet dan ook niet verwachten dat men mij begrijpt

Toch is het best frustrerend – en ik weet dat ze het goed bedoeld – dat mijn UWV werkcoach telkens met haar andere long covid kandidaat komt die een werkgever heeft waarvan ze op een krukje mag zitten als het haar even teveel wordt. Vind er sowieso iets van dat je hiervoor toestemming moet vragen, maar oké.

Moet ik dan 2 weken op een krukje zitten?

Want zo lang loop ik m’n joggingpak. Wat al een stuk korter is en minder vaak voorkomt dan voorheen. Blij met deze vooruitgang. Blij met joggingpakken. En blij dat velen met long covid weer het leven leven. Dat hoor ik liever dan de verhalen van mensen die 3 jaar in bed liggen met de gordijnen dicht. 

Je weet toch wel wat je leuk vindt?!

Ik denk dat de UWV werkcoach iets vindt van dat ik nog geen richting heb. Heb je geen capaciteiten- en beroepskeuze testen gedaan met je re-integratiebegeleider? Waarop ik nee zei en voelde alsof ik mijn re-integratiebegeleider had verraden. Dus brabbelde snel dat ik in het verleden genoeg testen heb gedaan, zoals DISC, Me Scan, MapsTell. Hoor ik mezelf zeggen dat ik graag de spotlight pak, want dat komt uit al die tests, en weer trainingen wil geven. Dat ik ophang en denk: wat the fuck was dit?!

Voor long covid, ja kei leuk. Nu, nee dank je. Stel je voor dat iemand een vraag stelt. Alle info zit ergens in m’n hoofd maar krijg het niet zo snel gevonden en verwoord als dat de maatschappij gaat. Als zoonlief vraag wat we vanavond eten hoor je krekels fluiten, wat als iemand iets wil weten over het limbisch systeem?

Weet waar mijn antwoord vandaan komt

Er is een cursus die ik wil doen. Heb alleen de vraag of ik dat over 5 jaar ook nog leuk vindt, want we gaan geen cursus betalen als je dit niet voor lange termijn leuk vind, verkeerd beantwoord. Blijkbaar kun je vragen die over jezelf gaan, waarvan het antwoord nooit fout kan zijn, fout beantwoorden en daarom wil ik nu al haar vragen goed beantwoorden.

En zo kan de één via het UWV een complete 4-jarige studie volgen en moet de ander een 3-daagse cursus verdedigen met of ze dit over 5 jaar ook nog leuk vindt en na een half jaar nog steeds die cursus niet heeft gedaan terwijl ze die nog steeds wil doen. Zo komen we ook aan 5 jaar.

Nog een reden 

Ik voel druk. Nu heb ik de “luxe” om te luisteren naar m’n lijf en kan ik een joggingpak aantrekken. Over 7 maanden moet ik het hebben van een welwillende werkgever die mij toestaat op een krukje te zitten als het teveel word en dat 10 minuten krukzitten ervoor zorgt dat ik weer helemaal het vrouwtje ben. 

Dan is m’n WIA afgelopen. Ben een glas is halfvol typje dus het voordeel is dat ik dan genoodzaakt ben te emigreren omdat ik de Nederlandse lasten niet kan betalen. Eh, che peccato. 

Als willen moeten wordt 

Schiet ik in een kramp en geen idee wat ik leuk vind. Onder druk val ik terug in oude patronen en zie mezelf weer trainer of re-integratiebegeleider zijn. Ik hoef maar een oud-werkgever te bellen die mij graag ziet terugkomen. Niet vanwege mijn sprankelende persoonlijkheid. Ik denk dat ze m’n bloed kan drinken omdat als ik vind dat je onredelijk, oneerlijk, onmenselijk of ander stom gedrag vertoont ik je dit liet weten, ongeacht je functietitel. Die oude ik mis ik dan wel. Ze ziet me terugkomen omdat ik het hoogste plaatsingspercentage had. Mocht je denken dat het in die sociale zorgstelsel gaat om jouw duurzame inzetbaarheid moet ik je teleurstellen.

Gelukkig weet Chatgpt raadt

Vroeg of hij me kon helpen met werk, met behulp van mijn geboortedatum, tijd en stand van planeten.

Blijkbaar gaat 2026 niet het jaar worden waarin ik zal thriven. Het zal een jaar worden waarin ik verder zaadjes plant op het pad die ik de afgelopen jaren ben ingeslagen en in 2027 pas zal oogsten.

Denk niet dat het UWV me hiermee ziet aankomen en me een jaartje langer WIA geeft, dus heb gevraagd of ik volgens de sterren wel ergens m’n geld mee ga verdienen in 2026. Dat zal niet met m’n joehoe droombaan zijn maar met iets wat ik gewoon leuk vind.

Aha! 

Had ik de afgelopen 3 jaar niet geleerd dat werk ook gewoon werk mag zijn en niet je missie, passie of hoger doel in het leven? Chatgpt bedankt en kwam terug bij vraag één van loopbaancoaching: wanneer vergeet je de tijd en wat ben je dan aan het doen?

Behangen

Zou zonder cursus kunnen behangen maar nu doe ik maar wat, toevallig pakt het telkens goed uit maar een beetje theoretische kennis kan geen kwaad en er zijn hierin cursussen. Mijn re-integratiebegeleider stelde voor dat zij deze aanvraagt bij de UWV werkcoach want stel je voor dat ik weer iets verkeerd beantwoord. Mocht de UWV werkcoach toevallig meelezen: ben er honderd procent van overtuigd dat ik dit over 5 jaar ook kei leuk vind!

Deelde dit met een vriendin die even later appte of ze mijn gegevens mag geven aan iemand die op zoek is naar een behanger maar er geen kan vinden op korte termijn. Ik heel stoer ja zei en een dag later aan de telefoon hing met mijn eerste opdrachtgever die een klusje heeft op 6 meter hoogte met een rolletje van € 700,- Ik voel totaal geen druk nu…

De reden dat ik ja zei is omdat the magic happens buiten je comfortzone. Dit zei ik tegen anderen die bij mij kwamen voor loopbaancoaching en nu living the life leven als succesvol zzp’er.

En je moet toch ergens beginnen? 

Zit dus in mijn behangplak era en ben dol op bedrijfsnamen bedenken. Was ook benieuwd of Chatgpt nog een leuke optie had en dat heeft ie: Plakpoes.

Houdoe hè!

*Jantje lacht Jantje huilt komt uit Frankrijk. Het is een kinderspel, ook wordt ermee aangeduid dat iets (emotioneel) onvoorspelbaar is. Jean qui pleure et Jean qui rit.